Close
beak

Zbigniew Ścibor-Rylski 

Duże litery Normalne litery Małe litery
Prześlij innym
OPUBLIKOWANY: SOBOTA, 4 SIERPNIA 2018 - 12:43, Stawicka Małgorzata

fot. Robert Trzaska

Zbigniew Ścibor-Rylski - gen. bryg. w st. spocz., PS. " Motyl "
(ur. 10 marca 1917 r. w Browkach na Ukrainie, zm. 3 sierpnia 2018 r. w Warszawie)

Oficer, członek Armii Krajowej, generał brygady Wojska Polskiego.

Urodził się w Browkach na Ukrainie. Po zdobyciu Kijowa prze wojska polskie wraz z rodziną wrócił do Polski. Po maturze wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa, którą ukończył jako prymus w 1939 r. Otrzymał przydział do I Pułku Lotniczego Warszawa Okęcie, który w dniu 6 września 1939 r. został ewakuowany na południowy-wschód i dołączył do samodzielnej grupy operacyjnej "Polesie" pod dowództwem gen. Franciszka Kleeberga. Brał udział w walkach pod Mrozami, Łęczną, Adamowem, Kockiem.

Po kapitulacji grupy gen. Kleeberga, spowodowanej brakiem amunicji, wywieziony do Kielc, następnie do obozu w Stargardzie, a stamtąd na roboty w Horoście, Strossdorfie i Piritz, skąd udało mu się uciec 1 lipca 1940 r. Po przybyciu do Warszawy 1 września 1940 r., wstąpił do ZWZ-AK, gdzie otrzymał przydział do grupy przyjmowania zrzutów. 20 czerwca 1943 r. został wysłany do Kowla, gdzie dowódcą okręgu był płk Bobiński PS. "Luboń". Po powołaniu 1 stycznia 1944 r. 27. Wołyńskiej Dywizji AK został dowódcą II kompanii 50 pułku pp. Batalionu "Sokoła". Przeszedł cały szlak bojowy dywizji. W lipcu 1944 r. został wezwany do Warszawy, 1 sierpnia 1944 r. otrzymał przydział do batalionu "Czata-49", zgrupowania "Radosław". Walczył na Woli, Muranowie, Stawkach i Starym Mieście. W całej kampanii był trzykrotnie ranny.

Był członkiem Komitetu Budowy Pomnika Powstania Warszawskiego oraz Komitetu Budowy Pomnika Państwa Podziemnego AK, organizował środowisko "Czaty-49". W 1989 r. założył Związek Powstańców Warszawskich i był jego wieloletnim prezesem. Był członkiem Rady Kombatanckiej przy Urzędzie ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz Rady Kombatanckiej przy Prezydencie RP. W latach 2004-2014 był członkiem Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. Współinicjator utworzenia Muzeum Powstania Warszawskiego. 7 maja 2005 roku został mianowany do stopnia generała brygady w stanie spoczynku. 

Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Wojennym Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą "Polonia Restituta", Warszawskim Krzyżem Powstańczym i wieloma innymi.

Honorowy Obywatel Warszawy od czerwca 2008 roku.
Uchwała Rady m. st. Warszawy Nr XXXV/1041/2008 z dnia 12 czerwca 2008 roku.

>> english version 

Wyróżnienia