Close
beak

Jan Paderewski 

Duże litery Normalne litery Małe litery
Prześlij innym
OPUBLIKOWANY: ŚRODA, 5 LIPCA 2017 - 11:43, Traczyk Ewa

Ignacy Jan Paderewski, (ur. 18 listopada 1860 r. w Kuryłówce, zm. 29 czerwca 1941 r. w Nowym Jorku)
Honorowy Obywatel Warszawy od  9 tycznia 1919 r.

Pianista, wirtuoz, kompozytor, działacz niepodległościowy i polityk, premier Polski i minister spraw zagranicznych (1919).

W latach 1872-1878 zdobył wykształcenie w warszawskim Instytucie Muzycznym. Po ukończeniu szkoły z odznaczeniem otrzymał posadę nauczyciela fortepianu w tymże Instytucie. Utrzymywał się, grając na przyjęciach, komponując i wykonując własne utwory, a także udzielając lekcji gry. Po śmierci żony wyjechał doskonalić warsztat do Berlina. Dzięki spotkaniu z Heleną Modrzejewską, która wsparła go finansowo, mógł kontynuować naukę w Wiedniu. Pierwszy większy sukces odniósł jako pianista w roku 1887, a w 1888 wystąpił z pierwszym dużym koncertem w Paryżu. Następnie przebywał w Londynie, gdzie koncertował przed królową Wiktorią. Wielkim sukcesem okazało się jego tournée po Stanach Zjednoczonych (1891-1892), gdzie zamieszkał na stałe. Po powtórnym ożenku osiadł w Szwajcarii.

Łączył światową karierę muzyka z wielkim zaangażowaniem w sprawy ojczyzny. Jego zasługi w odzyskaniu przez Polskę niepodległości są nie do przecenienia. Propagował ideę utworzenia niepodległego państwa polskiego, wykorzystując swoje znajomości z czołowymi politykami, m.in. z prezydentem Stanów Zjednoczonych Thomasem Woodrowem Wilsonem. Podczas licznych koncertów w Ameryce zjednywał publiczność dla idei odrodzenia Polski. W 1915 r. założył w Vevey wraz z Henrykiem Sienkiewiczem Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Natomiast po odzyskaniu niepodległości, 25 grudnia 1918 r., powrócił do ojczyzny, a 1 stycznia 1919 r. przybył do Warszawy, entuzjastycznie witany przez tłum mieszkańców. Wkrótce, 16 stycznia, objął stanowisko premiera Rządu Rzeczypospolitej i ministra spraw zagranicznych. Jako przedstawiciel Polski podpisywał wersalski traktat pokojowy. Reprezentował kraj w Lidze Narodów.

Także podczas II wojny światowej aktywnie uczestniczył w działalności na rzecz ojczyzny; został przewodniczącym Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie.

Jest Honorowym Obywatelem Lwowa. Uczczono go doktoratami honoris causa Uniwersytetów we Lwowie, Krakowie, Poznaniu i Warszawie oraz kliku uczelni amerykańskich. W Warszawskim Parku Ujazdowskim znajduje się pomnik pianisty.

Otrzymał m.in. Order Orła Białego i Krzyż Wielki Legii Honorowej, Wielką Wstęgę Orderu Odrodzenia Polski, Order Virtuti Militarii V klasy (pośmiertnie) oraz tytuł Rycerza Wielkiego Krzyża Orderu Imperium Brytyjskiego.                         

    
>> english version

Wyróżnienia