Close
beak

Franciszek Kamiński 

Duże litery Normalne litery Małe litery
Prześlij innym
OPUBLIKOWANY: WTOREK, 8 PAŹDZIERNIKA 2013 - 14:05, Stawicka Małgorzata

Gen. Dyw. Franciszek Kamiński, (ur. 20 września 1902 r. w Mikułowicach, zm. 24 lutego 2000 r. w Warszawie)

Honorowy Obywatel Warszawy od kwietnia 1999 roku
Tytuł nadany uchwałą Rady m.st. Warszawy Nr X/64/99 z dnia 12 kwietnia1999 roku.

Generał dywizji Wojska Polskiego, komendant główny Batalionów Chłopskich, współtwórca Podziemnego Państwa Polskiego. 

Ukończył gimnazjum w Sandomierzu. W latach 1926-1929 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. Już w czasie studiów został członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego "Wyzwolenie". W latach 1931-1932 stał na czele Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej. Współorganizował Związek Młodzieży Wiejskiej RP "Wici". Po zjednoczeniu ruchu ludowego został działaczem Stronictwa Ludowego (1931 r.).

Od początku okupacji niemieckiej współtworzył centralny ośrodek ruchu ludowego na terenie Warszawy. W konspiracji używał pseudonimów "Wiesław", "Zenon", i "Zenon Trawiński". Powierzono mu opracowanie doktryny wojskowej ruchu ludowego na czas wojny. Po powołaniu w 1940 r. Batalionów Chłopskich mianowano go komendantem głównym tej pierwszej w dziejach Polski samodzielnej chłopskiej organizacji zbrojnej; funkcję tę pełnił do końca wojny. W czasie Powstania Warszawskiego wraz z Batalionami tworzył wokół Warszawy tzw. Zielony Pierścień Pomocy dla powstańców i ludności wysiedlonej ze stolicy.
Po zakończeniu wojny był aktywnym działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego, uzyskał mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej, a następnie w 1947 r. do Sejmu Ustawodawczego. Z PSL został wykluczony w maju 1949 r. W lipcu 1950 r. wyrokiem sąduwojskowego skazany na 12 lat więzienia. W październiku 1956 r. uchylono wyrok i umorzono postępowanie. Po wyjściu z więzienia nie włączył się do czynnego życia politycznego. Wbrew władzom inicjował wiele uroczystości o charakterze patriotyczno-religijnym, upamiętniających wielkie wydarzenia i postaci ruchu ludowego. W roku 1970 zapoczątkował obchody 50. rocznicy Cudu nad Wisłą. W 1980 r. przyjął awans na generała brygady, w 1993 r. - na generała dywizji. Od 1988 był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W listopadzie 1989 roku zainicjował zwołanie II Kongresu PSL, który wybrał go prezesem odrodzonego Stronnictwa, a w 1990 r. został prezesem honorowym. W roku 1992 objął prezesurę Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy BCh.

Jest Honorowym Obywatelem Zamościa.

Otrzymał Order Orła Białego, Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Warszawski Krzyż Powstańczy oraz Krzyż Batalionów Chłopskich.

>> english version

Wyróżnienia