Close
beak

prof. Adam Justyn Strzembosz  

Duże litery Normalne litery Małe litery
Prześlij innym
OPUBLIKOWANY: ŚRODA, 28 CZERWCA 2017 - 17:37, Dardzińska Magdalena

 

prof. Adam Justyn Strzembosz
(ur. 11 września 1930 r. w Warszawie)

Prawnik, sędzia, profesor nauk prawnych, wiceminister sprawiedliwości (1989–1990), pierwszy prezes Sądu Najwyższego i przewodniczący Trybunału Stanu (1990–1998). 
Maturę uzyskał w 1949 r., następnie rozpoczął dwustopniowe studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, tytuł magistra uzyskał w roku 1953 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1969 r. zdobył stopień doktora, a w 1979 doktora habilitowanego; w 1986 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych.
W latach 1953–1956 pracował w centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Odbył aplikację sądową. Od 1961 do 1968 był sędzią Sądu Powiatowego Warszawa-Praga, a od 1966 sędzią Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy. W roku 1974 podjął pracę w Instytucie Badania Prawa Sądowego, gdzie w 1980 objął stanowisko docenta.

Po 1980 zaangażował się w organizację niezależnych struktur związkowych w Ministerstwie Sprawiedliwości, wszedł w skład zarządu Regionu Mazowsze. Był też delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” w Gdańsku, gdzie został wybrany do Krajowej Komisji Rewizyjnej. Po wprowadzeniu stanu wojennego został odwołany ze stanowiska sędziego Sądu Wojewódzkiego, a kilka dni później ze stanowiska docenta w IBPS.
W latach 80. uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. W latach 1982–1989 był wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jednocześnie współpracował z podziemnymi strukturami „Solidarności”. Podczas obrad Okrągłego Stołu został przewodniczącym podzespołu ds. prawa i sądów, a następnie pełnił funkcję przewodniczącego komisji prawa i sprawiedliwości Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność” Lechu Wałęsie.

We wrześniu 1989 został powołany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W lipcu 1990 objął stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, po czym decyzją Sejmu został wybrany na pierwszego prezesa SN. Funkcję tę pełnił do roku 1998, będąc z urzędu również przewodniczącym Trybunału Stanu.
W marcu 1995 r. zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich, ostatecznie jednak wycofał się, popierając Hannę Gronkiewicz-Waltz.

W 1998 r. powrócił do pracy na KUL. W roku 2000 został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego tej uczelni. Był również wykładowcą Akademii Polonijnej w Częstochowie.
W latach 2002–2004 zasiadał w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Odznaczony: Orderem Orła Białego, Krzyżem Wielkim Polonia Restituta oraz Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego.


Honorowy Obywatel Miasta Stołecznego Warszawy od czerwca 2016 r. 
Tytuł nadany uchwałą Rady m.st. Warszawy Nr XXX/734/2016 z dnia 16 czerwca 2016 r.

                                                                                                                              

>> english version 

fot. Erazm Ciołek

Wyróżnienia